International Virago & Star Rally in Germany

 

Donderdag 12 juni staan we op tijd op en genieten alvast van een eerste kop koffie bij een zacht zonnetje. Dat beloofd een mooie dag te worden!
De avond van tevoren hebben we reeds onze tas, slaapzak en tent gepakt en op de motor vast gesjord. Het is 9:30 als ik moeder de vrouw nog een kus geef en op mijn ploffer de straat uitrij. Eerst even de tank volgooien, dan hebben we de eerste kilometers geen zorgen. Na de tankbeurt draai ik op mijn gemak de autoweg op richting Kerkrade, we hebben afgesproken te treffen bij het Roda Stadion. Op de roda-jc ring ontwaar ik al gauw de witte drag star van Marie-Jeanne die haar motor voor de gelegenheid heeft versierd met een oranje boa. De hollanders voetballen vrijdag, dus er moet wel even duidelijk gemaakt worden waar we vandaan komen! Ook Jo heeft zijn talisman, de bok voorop tussen de stralers, voorzien van een oranje shirt. Blijkbaar waren Walter en Valère ook al gearriveerd, maar hadden zij een plekje in de schaduw gezocht. Aangezien we allemaal compleet zijn kunnen we op tijd vertrekken. Met Jo voorop en Walter als hekkensluiter gaan we in formatie de autoweg op richting duitse grens. Tot Keulen zullen we autobaan rijden en dan na een tankstop de duitse binnenlanden en bochten gaan bewonderen tot aan onze eindbestemming, Rosdorf.

 

Ik heb 380 kilometers op de teller staan als ik van de motor stap in Rosdorf. Zoals bij elke Rally worden we vriendelijk begroet door het welkomst comité en krijgen we na betaling en bevestiging van de inschrijving een zak met kampeerbenodigdheden en informatie. Ook een deelname badge als herinnering voor op het vest ontbreekt niet. Na het traditionele welkomstdrankje zoeken we een plek om de motor te stallen en onze tenten op te zetten. We zorgen dat er wat ruimte blijft voor onze clubleden die morgen pas zullen aankomen. Als de tent staat is het tijd om een hapje te eten en al meteen blijkt dat de duitse vrienden niets aan het toeval hebben overgelaten, alles is tot in de puntjes verzorgt. Na een de warme maaltijd gaan we onder het genot van een lekker biertje nog even richting tent om onder een goed gesprek te genieten van de avondzon. Enigzins ongerust zijn we over het feit dat onze Bas nog niet gearriveerd is. Hij zou op eigen gelegenheid rijden en later komen, maar nu duurde het toch wel erg lang. We sturen een SMS bericht en gelukkig horen we snel dat met Bas alles in orde is. Met zijn motor echter niet, hij heeft panne en waagt de rit helemaal naar duitsland toch maar niet. Spijtig, maar we zijn een stuk geruster nu we weten dat er niet onderweg iets gebeurt is. De donderdag is er verder weinig te doen in de feesttent en na enig socializen met oude en nieuwe bekenden besluit ik uiteindelijk de tent op te zoeken.

Vrijdagochtend kruip ik toch enigszins stijf uit de tent. Rosdorf kan best koud zijn 's nachts en dat heeft zich gewreekt in de spieren. Gelukkig is er koffie en komt de motor toch weer op gang. Het zonnetje wil nog niet echt en doet wanhopig zijn best door de wolken heen te prikken. Eerst maar eens douchen en ontbijten.....schaapjes

Na een goed ontbijt is het tijd om de motorkleding aan te doen, Valère heeft een mooie rit uitgestippeld om ons met de omgeving  te laten kennis maken. We rijden van de rally site af en belanden al snel op mooie bochtige wegen in Hochsauerland. Onderweg treffen we nog een tafereel aan waar schapen van hun dikke jas worden ontdaan. Dit zijn altijd leuke momenten om even te stoppen en een foto te maken. Als we verder rijden maken we ongemerkt een klim tot grote hoogte en het begint zonder zon zelfs fris te worden op de motor. Als we om ons heen kijken hebben we een prachtig uitzicht en hier en daar ontwaren we in de verte een kasteel, stuwmeer of andere bezienswaardigheid. Al genietend van het uitzicht dalen we op een gegeven moment weer af en word het ook weer wat warmer. Tijd voor een stop zodat we de benen kunnen strekken en even de innerlijke mens kunnen versterken. Enkele koppen koffie en soep zorgen voor wat opwarming en we kunnen al gauw weer verder. Als we na een lange dag rijden terugkomen verzamelen we ons nog even bij de tenten om samen een borreltje te drinken en te genieten van de Zon. Het is inmiddels een flink stuk drukker geworden op 'ons' stukje gras. Terwijl wij aan het rijden waren zijn er nog meer mensen op het rally terrein aangekomen.

 

Aan het einde van de middag zien we ook Willy en Lucky bij onze stek arriveren. Er is nog een plekje voor hun tent en zo kan de cub gezellig bij elkaar hokken. Als Peter en Nicole uiteindelijk ook komen aanrijden is de delegatie van de club compleet. Peter en Nicole hebben ook de banner en wat biertjes meegenomen, dus dat zal zeker gezellig worden. De organisatie heeft voor een goede duitse maaltijd gezorgd en daar gaan we uiteraard een goede bodem mee leggen voor de avond. Het is tegen negen uur als de eerste gitaarklanken van de band klinken. De Steven-Stealer-Band weet al heel snel de sfeer er goed in te krijgen en de dansvloer staat al gauw vol. Als we later op de avond via SMS de voetbal standen van de WK wedstrijd Nederland-Spanje met als eindstand 5-1 doorkrijgen gaat het dak er natuurlijk helemaal af.

Zaterdagmorgen tijdens het ontbijt komen er een stuk of 9 politiemotoren het terrein op en hier en daar fronsen mensen hun wenkbrauwen? Is de hetze tegen bikers hier ook al doorgedrongen? Maar al gauw horen we dat we ons geen zorgen hoeven te maken. Deze mannen van de Polizei komen ons voorzien van een heuse escorte tijdens de ride-out. Eigenlijk is dat met zo een grote groep (100+) nog niet eens een overbodige luxe! Tegen 11:00 staat iedereen opgesteld om te vertrekken en het is de eerste keer dat ik niet de kloten op ga als ik blauwe lampen in mijn spiegels zie.... hahahha... geintje natuurlijk!polizei
Als we aankomen op de tussenstop is er zelfs een stel dat in het huwelijksbootje treedt. Zo'n groep getuigen is natuurlijk voor een bikerstel ontzettend mooi. We gaan nog even de uitkijktoren in om te genieten van het geweldige uitzicht en vervolgen dan de rit. De motorpolitie rijdt regelmatig langs ons op om naar de volgende kruising te gaan en begeleid ons zeer professioneel terug naar het rally terrein. Een later gesprek met een van hun leert dat zij het een ontzettend leuke opdracht vinden. Zo'n grote groep bikers begeleid je niet elke dag en deze agenten hebben natuurlijk ook een motorhart.... dat scheelt!

 

De middag en avond is wederom lekker eten, drinken en feesten met een liveband, alleen de tent wordt toch iets vroeger opgezocht. We moeten morgen weer vroeg op en hebben dan nog heel wat kilometers te rijden voordat we thuis zijn. Moe maar voldaan kruipen we de slaapzak in en zondag is helaas weer een dag van afscheid nemen.

 

Al vroeg pak ik zondagochtend de spulletjes in en halverwege gaan we even ontbijten en koffie scoren. We overleggen kort wat de terugtocht wordt, maar autobahn heeft bij de meesten de voorkeur. Met vijf man en een vrouw sterk rijden we in formatie weer richting huis. Jo, Marie Jeanne, Walter, Valère en Lucky en ikzelf. Het is altijd extra opletten als je met zo'n groep rijdt, maar het is ook altijd een goed gevoel dat je samen met vrienden bent en het is gezellig. De eerste honderd kilometer vinden de weergoden dat ik nog wat vuil achter de oren heb van het rallyweekend en we krijgen een korte plensbui over ons heen. Blij ben ik als we op een gegeven moment even een tankstop maken. Snel een sweater onder de motorjas en de dikkere handschoenen aan. De verwachtte zon laat te lang op zich wachten en het is me toch wat koud geworden op de motor. Halverwege doen we nog een stop en nemen we een hapje en een drankje zodat we de laatste kilometers wat extra energie hebben. Onderweg moeten we ook nog even lachen als we een splitsing tussen België en Nederland krijgen door de navigatie en we een paar kilometer verder elkaar toch weer tegenkomen. Het blijft een hecht clubje he..... Net voor de grens met Nederland zwaait Jo af om de laatste kilometers binnendoor naar Kerkrade te rijden en zelf neem ik de afslag net na de grens met Marie-Jeanne in mijn kielzog. We zwaaien de 'belgen' nog even uit en rijden de laatste kilometers binnendoor richting Maastricht. In Margraten buig ik af en groet Marie-Jeanne nog even. We zijn bijna thuis.......

uitzicht

YCC Belgium - BDVSC